تبليغاتX
برنامه نویسی و آموزش

برنامه نویسی و آموزش

برنامه نویسی و آموزش و مطالب جالب دیگر

بررسی کامل تمامی دلایلی که باعث کاهش

 
 

در ابتدا همه چيز به خوبی پيش می رود : سيستم به سرعت راه اندازی می شود ، برنامه ها با سرعتی قابل قبول اجراء می شوند و همه شواهد نشاندهنده يك انتخاب مناسب است . پس از گذشت مدت زمانی ، مشكلات شروع می شود : سرعت سيستم در زمان راه اندازی همچون گذشته نمی باشد ، برنامه ها با سرعتی قابل قبول اجراء نمی شوند و واژه hang جايگاهی خاص را در زندگی روزمره كاربران پيدا می كند . به دنبال بروز اينگونه مشكلات، سوالات متعددی برای كاربران مطرح می گردد : چرا سرعت سيستم كاهش پيدا كرده است ؟ چرا سيستم بدفعات با مشكل مواجه می شود و مجبور می شويم آن را reset نمائيم و در نهايت اين كه آيا زمان ارتقاء كامپيوتر فرارسيده است؟ تائيد اين موضوع شايد ناگوارترين خبر! برای افرادی باشد كه قرار است هزينه ارتقاء را پرداخت نمايند چراكه آنان به خوبی می دانند وارد معركه ای می گردند كه امكان خروج از آن به اين آسانی وجود نخواهد داشت و هر از چند گاهی نيز تكرار خواهد شد . كاهش كارائی‌ يك كامپيوتر می تواند دلايل متعددی داشته باشد . در این ترفند سعی خواهيم كرد به برخی از مهمترين آنها اشاره نمائيم با اين اميد كه بتوان برای حل مشكل و بهبود كارائی سيستم از روش هائی استفاده نمود كه هزينه ريالی و زمانی كمتری را در برداشته باشد.


وجود Spyware و يا ويروس بر روی كامپيوتر 


ويروس ها و spyware ، از جمله تهديدات امنيتی مهم در دنيای كامپيوتر می باشند كه می توانند بطرز كاملا" مشهودی كارآئی كامپيوتر را تحت تاثير قرار داده و آن را كاهش دهند . اولين اقدام مناسب در اين رابطه ، بررسی سيستم با  استفاده از نرم افزارهای آنتی ويروس و آنتی spyware بهنگام شده است . با استفاده از برنامه های فوق می توان اينگونه كدهای مخرب را تشخيص و در ادامه آنها را حذف نمود . در صورتی كه استفاده از برنامه های آنتی ويروس و آنتی spyware  موفقيت آميز نباشد ، می توان اقدامات تكميلی زير را انجام داد :
 

شناسائی و توقف پردازه های مشكوك در حال اجراء از طريق Windows Task Manager

شناسائی و غيرفعال كردن سرويس های مشكوك از طريق Management Console

شناسائی و غيرفعال كردن سرويس ها و آيتم هائی كه در زمان راه اندازی سيستم اجراء می شوند ( از طريق System Configuration Utility )

جستجو و حذف آيتم ها و سرويس های مشكوك كه اطلاعات آنها در ريجستری درج شده است .

شناسائی و حذف فايل های مشكوك

نصب و استفاده از چندين نرم افزار تشخيص Spyware و ساير ابزارهای موجود به منظور حذف اينگونه برنامه های مخرب

در صورت عدم موفقيت آميز بودن موارد اشاره شده ، ويندوز را با Safe mode فعال و مجددا" عمليات فوق را تكرار نمائيد .

حرارت و دمای پردازنده


پردازنده های جديد حرارت بسيار بالائی را توليد می نمايند و به همين دليل است كه تمامی آنها به نوع خاصی از عناصر خنك كننده نياز دارند . ماشين هائی كه از آنها برای بازی های كامپيوتری و يا ساير فعاليت های سنگين استفاده می گردد ، می بايست از سيستم های خنك كننده بيشتری استفاده نمايند. در صورت افزايش حرارت پردازنده ، سرعت سيستم كاهش و رفتار آن تصادفی می گردد. مادربردهای جديد قادر به مانيتورينگ حرارت پردازنده بوده و می توانند وضعيت آن را با استفاده از پتانسيل های موجود در BIOS گزارش می نمايند .
فن پردازنده ممكن است به دلايل متعددی با مشكل مواجه گردد :

عدم چرخش مناسب و يكنواخت فن به دليل وجود گردو خاك

بروز مشكل برای موتور فن

بروز مشكل برای ياطاق های فن

در برخی حالات با گوش دادن به صدای كامپيوتر می توان از وضعيت عملكرد فن پردازنده آگاه گرديد . در صورت بروز مشكل برای فن ( خصوصا" ياطاق های آن ) ، سروصدای سيستم غيرعادی و حتی ممكن است باعث ايجاد لرزش در كيس گردد . در بسياری از موارد شايد نيازی به تعويض فن نباشد و بتوان با استفاده از هوای فشرده گردو خاك آن را پاك و زمينه استفاده مجدد از آن را فراهم نمود ( با در نظر گرفتن اين واقعيت كه عمرمفيد فن كاهش يافته است ) . به منظور مانيتورينگ آخرين وضعيت فن و حرارت پردازنده ، می توان از نرم افزارهای متعددی استفاده نمود .

استفاده از حافظه های نامناسب


حافظه اصلی يا همان RAM به دلايل متعددی می تواند باعث بروز مشكل در سيستم گردد :

پائين بودن سرعت RAM نسبت به سرعت بهنيه ماشين

وجود اشكالات جزئی در RAM كه صرفا" در موارد خاص خود را نشان خواهد داد .

افزايش غيرقابل قبول حرارت RAM

در گذشته ای نه چندان دور ، خريد حافظه جديد برای كامپيوتر كار ساده ای بود و صرفا" لازم بود خريداران نسبت به سرعـتی كه مادربرد از آن حمايت می نمايد و حداكثر حافظه قابل قبولی كه می توان در يك اسلات مادربرد قرار داد ، آگاهی داشته باشند . امروزه حافظه هائی با فناوری های متفاوت و سرعت های مختلف ارائه شده است . برخی مادربردها به منظور نيل به حداكثر توانمندی خود ، نوع خاصی از حافظه را تجويز نموده و در مقابل ساير حافظه ها از خود مقاومت نشان می دهند . مثلا" يك مادربرد ممكن است از حافظه های ECC RAM حمايت نمايد ولی همچنان قادر به استفاده از حافظه های non-ECC RAM باشد و يا ممكن است از حافظه های PC3200 DIMMs و PC2700 حمايت نمايد .در چنين مواردی ، تنظميات BIOS می بايست تغيير داده شود . در صورت استفاده از حافظه ای كه قادر به تامين حداكثر مشخصات سيستم نمی باشد ، كارآئی سيستم كاهش خواهد يافت .
وجود اشكالات جزئی در تراشه های RAM می تواند ناپايداری و كاهش سرعت سيستم را به دنبال داشته باشد . برخی از تراشه های RAM به دليل كيفيت پائين ممكن است سرعت سيستم را كاهش داده و يا باعث نمايش صفحه معروف Blue Screen موسوم به "صفحه مرگ" گردند .
در گذشته ، كاربران نگران داغ شدن تراشه های RAM نبودند چراكه آنها حرارت بالائی را توليد نمی كردند . هم اينك اين وضعيت تغيير يافته و از انواع جديدی از حافظه های RAM خصوصا" SDRAM استفاده می گردد . در صورتی كه تراشه های RAM نصب شده بر روی سيستم حرارت بالائی را توليد می نمايند ، می بايست يك فن جداگانه برای خنك كردن حافظه خريداری گردد . در صورتی كه مادربرد از فن حافظه حمايت نمی نمايد ، می توان يك كارت فن جداگانه را تهيه و آن را در يكی از اسلات های PCI نصب نمود.
برخی مادربردها به كاربران امكان استفاده از حافظه هائی با سرعت های متفاوت را می دهند ولی به صورت پيش فرض با حافظه ای كه دارای پائين ترين سرعت است كار خواهند كرد .

ايجاد مشكل برای هارد ديسك


قبل از بروز مشكلات حاد و غيرقابل جبران برای هارد ديسك ، می توان از علائم و نشانه های متعددی به منظور تشخيص و پيشگيری از بروز يك فاجعه استفاده نمود. اين موضوع به نوع مشكل ايجاد شده ( مكانيكی ، الكترونيكی ، منطقی ) بستگی خواهد داشت .
از علائم اوليه زير می توان به منظور تشخيص مشكل يك هارد ديسك استفاده نمود :

كند بودن سرعت دستيابی بر روی درايو آسيب ديده

مشاهده تعداد قابل توجهی از سكتورهای بد در زمان استفاده از برنامه هائی نظير scandisk و chkdsk

مشاهده بدون دليل Blue Screen

بروز اشكال در راه اندازی سيستم بطور متناوب

تشخيص يك هارد ديسك معيوب به مهارت خاص‍ی نياز ندارد و می توان با گوش دادن به كامپيوتر و شنيدن صدای هارد ديسك تا حدود زيادی نسبت به سالم بودن وضعيت آن آگاهی يافت . در صورت بروز مشكل برای هارد ديسك ، صدای آن غيرعادی و فرآيند نوشتن بر روی هارد ديسك طولانی تر می گردد ، چراكه زمان زيادی صرف يافتن سكتورهای سالم خواهد شد . وضعيت فوق در صورت استفاده از سيستم فايل های مطمئن تری نظير NTFS مشهودتر خواهد بود و ساير سيستم فايل ها ممكن است صفحه blue screen را نمايش دهند .
پس از اطمينان از اين موضوع كه سرعت سيستم كاهش يافته است ، می توان با توجه به نوع سيستم فايل نصب شده بر روی كامپيوتر از برنامه هائی نظير scandisk و يا chkdsk استفاده نمود . در صورتی كه در مكانی از هارد ديسك يك سكتور بد مشاهده گرديد كه قبلا" فاقد مشكل بوده است ، اين احتمال وجود دارد كه عمر مفيد هارد ديسك رو به اتمام است و می بايست پس از تهيه backup از اطلاعات مهم موجود بر روی سيستم ، آن را تعويض نمود .
صدای هارد ديسك و عملكرد برنامه های scandisk و يا chkdsk بهترين علائم به منظور تشخيص بروز مشكل در يك درايو آسيب ديده ای می باشد كه ممكن است در ادامه باعث از كارافتادن سيستم گردد . در صورت مديريت يك سيستم از راه دور و يا عدم امكان خاموش نمودن سيستم به منظور بررسی مشكل ، می توان از برنامه هائی كه وضعيت هارد ديسك را مانيتور می نمايند ، استفاده نمود ( نظير Executive Software's DiskAlert ) .

تنظيمات BIOS


يكی از عواملی كه می تواند سهم عمده ای در كاهش كارآئی يك كامپيوتر داشته باشد و معمولا" مورد توجه جدی قرار نمی گيرد ، تنظيمات BIOS است . اكثر كاربران تنظيمات BIOS را همانگونه كه در شركت توليد كننده انجام شده است ، پذيرفته و آنها را با همان وضعيت استفاده می نمايند . عدم مطابقت تنظيمات BIOS با پيكربندی بهينه ماشين  ، از جمله عوامل مهم در كاهش كارآئی يك كامپيوتر می باشد. اغلب كاربران ، پس از بررسی‌ كارشناسی اقدام به تغيير تنظيمات BIOS می نمايند كه قطعا" با تنظيمات انجام شده در كارخانه توليد كننده يكسان نخواهد بود .
به منظور آگاهی از تنظيمات بهينه BIOS با توجه به نوع مادربرد ، يك بانك اطلاعاتی خاص وجود ندارد ولی با يك جستجوی ساده بر روی نام مادربرد و BIOS می توان به تنظميات صحيح دست يافت . همچنين ، با بهنگام سازی BIOS نصب شده بر روی مادربرد می توان وضعيت آن را بهبود بخشيد. بدين منظور لازم است پس از مراجعه به سايت توليد كننده مادربرد و دريافت نرم افزار و دستورالعمل های مربوطه ، اقدام به ارتقاء BIOS نمود .
 

سازگاری كنترل كننده و نوع ديسك
برخی از كاربران پس از مشاهده افت سرعت سيستم به اميد بهبود وضعيت كامپيوتر خود اقدام به تغيير هارد ديسك می نمايند ، ولی ممكن است در عمل چنين اتفاقی نيافتد و تلاش آنان تاثير چندانی بر روی بهبود كارآئی سيستم نداشته باشد . اين موضوع می تواند دلايل متعددی داشته باشد . عدم حمايت مادربرد از تمامی پتانسيل های هارد ديسك جديد ، يكی از متداولترين دلايل در اين زمينه می باشد. بديهی است در چنين مواردی با هارد ديسك جديد همانند هارد ديسك های قديمی برخورد خواهد شد . بنابراين لازم است در زمان نصب تجهيزات جديد سخت افزاری نظير هارد ديسك ، دفترچه راهنمای مادربرد به دقت مطالعه شود تا مشخص گردد كه مادربرد از چه نوع اينترفيس IDE حمايت می نمايد .
استفاده از كابل های نامطلوب و گاها" فرسوده نيز می تواند يكی از دلايل عدم افزايش كارآئی هارد ديسك های جديد نصب شده بر روی يك سيستم باشد . در بسياری از موارد ممكن است با تغيير كابل های درايو شاهد افزايش و يا بهبود كارآئی سيستم باشيم .
فناوری توليد هارد ديسك ها معمولا" در بازه های زمانی يك سال تا 18 ماه تغيير و بهبود پيدا می نمايد و علاوه بر اين كه ظرفيت آنها بطرز قابل توجهی افزايش می يابد ، سرعت و كارآئی آنها نيز افزايش چشمگيری پيدا می نمايد . با استفاده از هارد ديسك های جديد ، سرعت سيستم بطرز كاملا" ملموسی افزايش خواهد يافت . ديسك های سريال جديد SATA ( برگرفته از Serial ATA ) ، بمراتب سريعتر از ديسك های موازی قديمی از نوع ATA می باشند .

سرويس های ويندوز 
تعداد زيادی از سرويس های ويندوز به صورت پيش فرض فعال می گردند كه به برخی از آنها به منظور عملكرد صحيح سيستم نياز نمی باشد . در اولين فرصت می بايست اينگونه سرويس ها بررسی و نسبت به غيرفعال كردن سرويس های غيرضروری اقدام گردد .
برای آشنائی با سرويس های در حال اجراء از روش های متعددی استفاده می گردد . استفاده از از Service Applet ( دستيابی از طريق منوی Administrative Tools ) ، يكی از امكانات موجود در اين رابطه است . با استفاده از برنامه فوق می توان اطلاعات مناسبی در خصوص نام سرويس ، وضعيت آن و اين كه در زمان راه اندازی به چه صورت فعال و اجراء می گردد را مشاهده نمود . به منظور مشاهده جزئيات مربوط به يك سرويس می توان با كليك ( سمت راست ) بر روی سرويس مورد نظر ، صفحه Properties آن را فعال و جزئيات سرويس را مشاهده نمود .
برای توقف يك سرويس می توان از دكمه Stop استفاده نمود . در صورت عدم نياز به اجرای يك سرويس می توان از طريق گزينه Startup type آن را غيرفعال نمود.در صورت عدم اطمينان از ضرورت اجرای يك سرويس در زمان راه اندازی، می توان وضعيت اجرای آن را در زمان راه اندازی از طريق گزينه Startup type به Manual تغيير داد . در صورتی كه پس از راه اندازی سيستم به خدمات سرويس فوق نياز باشد ، می توان آن را به صورت دستی فعال نمود .
يكی ديگر از روش های تشخيص و مديريت سرويس های در حال اجراء ، استفاده از برنامه MsConfig است . برای اجرای برنامه فوق پس از فعال كردن جعبه محاوره ای Run ، از دستور MsConfig استفاده می گردد . ستون essential ضروری بودن وجود سرويس را برای سيستم نشان می دهد . توجه داشته باشيد كه تعداد زيادی از سرويس ها به عنوان سرويس های ضروری در پنجره System Configuration Utility نشان داده نمی شوند .
Index Service يكی از سرويس هائی است كه دارای نقشی غيرقابل انكار بر روی سرعت سيستم است . سرويس فوق محتوای هارد ديسك را به منظور جستجو و يافتن سريعتر فايل ها ايندكس می نمايد . در مواردی كه استفاده از فرآيند جستجو به منظور بازيابی اطلاعات يك امر حياتی باشد ( نظير وجود وب سايت ) ، استفاده از سرويس فوق توجيه پذير است و در غير اينصورت پيشنهاد می گردد كه به منظور بهبود كارآئی سيستم آن را غيرفعال نمود .

پردازه ها ی ناقص و يا دارای مشكل
تمامی پردازه های ناقص و يا دارای مشكل زمانی را از پردازنده خواهند گرفت كه در بسياری از موارد ممكن است زمان اندكی هم نباشد . درايورهائی كه به درستی طراحی نشده و يا عناصر باقيمانده حاصل از يك نصب ناموفق بر روی سيستم دو نمونه متداول از اينگونه پردازه ها می باشند .برای مشاهده پردازه های در حال اجراء می توان از Windows Task Manager استفاده نمود . هر پردازه كه درصد بسيار بالائی از زمان پردازنده را بدون هيچگونه دليل منطقی به خود اختصاص داده باشد ، احتمالا" از جمله پردازه هائی است كه ناقص و يا دچار مشكل شده است . در صورت وجود اينچنين پردازه هائی می توان با كليك ( سمت راست ) بر روی پردازه و انتخاب گزينه End Task به حيات آنها خاتمه داد .

تكه تكه شدن ديسك
به موازات اضافه كردن ، حذف و يا اعمال تغييرات بر روی فايل های موجود بر روی يك ديسك ، در چيدمان و ساختار سكتورهای اختصاص داده شده به يك فايل تغييراتی ايجاد می گردد و اين احتمال وجود خواهد داشت كه محتويات يك فايل در چندين سكتور غيرهمجوار ذخيره گردد . با استمرار وضعيت فوق كه به "تكه تكه شدن فايل " موسوم است ، فايل ها با وضعيتی نامطلوب بر روی ديسك نگهداری خواهند شد چراكه در زمان استفاده از يك فايل در مقابل بازيابی آن از طريق مجموعه ای از سكتور همجوار ، می بايست اطلاعات مربوط به يك فايل از طريق سكتورهای متعددی كه الزاما" در مجاورت فيزيكی هم نمی باشند ، بازيابی گردد . پيامد اين موضوع ، كاهش سرعت ذخيره و بازيابی فايل ها بر روی رسانه ذخيره سازی خواهد بود . چراكه هدهای ديسك می بايست بدفعات برای ذخيره و بازيابی هر يك از بخش های يك فايل بر روی رسانه ذخيره سازی حركت نمايند .
برخی از سيستم های عامل دارای امكانات مناسبی برای defrag كردن فضای ذخيره سازی می باشند . به عنوان نمونه در ويندوز xp می توان از برنامه defrag.exe استفاده نمود . يكی از مشكلاتی كه ممكن است باعث عدم اجرای موفقيت آميز فرآيند فوق گردد ، عدم وجود ظرفيت خالی بر روی رسانه ذخيره سازی است . بديهی است در چنين مواردی نمی توان انتظار انجام عمليات defrag موفقيت آميزی را داشته باشيم . برای استفاده از برنامه defrag می بايست بين 20 تا 25 درصد از فضای رسانه ذخيره سازی خالی باشد تا برنامه های defrag بتوانند پس از بررسی وضعيت موجود ، آن را بهينه نمايند . بنابراين در صورتی كه ظرفيت يك رسانه ذخيره سازی تكميل شده باشد و عملا" بر روی آن فضای خالی چندانی وجود نداشته باشد ، می بايست برخی از فايل های موجود را حذف و يا به مكان ديگری منتقل نمود .

برنامه های background
قطعا" تاكنون سيستم های متعددی را مشاهده نموده ايد كه دارای آيكون های متعددی در بخش system tray می باشند . هر آيكون نشاندهنده يك فرآيند در حال اجراء به صورت foreground و يا background است .اكثر فرآيندها به صورت background اجراء می گردند و كاربران نسبت به اين موضوع آگاهی ندارد چراكه برخی از برنامه ها به صورت اتوماتيك و در زمان راه اندازی سيستم اجراء می گردند .
برای آگاهی از اينگونه برنامه ها می توان فولدر Startup ( دستيابی از طريق منوی Start ) را بررسی نمود . تعداد زيادی از برنامه ها عناصر مورد نياز خود را در اين فولدر قرار می دهند تا به صورت background اجراء شوند . برخی از برنامه ها نظير Microsoft office FindFast بطرز قابل ملموسی باعث كاهش سرعت سيستم می گردند . پيشنهاد می گردد هر يك از آيتم های موجود در فولدر Startup بررسی و موارد غيرضروری حذف گردد .
توجه داشته باشيد كه تمامی برنامه هائی كه در زمان راه اندازی سيستم اجراء می گردند صرفا" در فولدر Startup نمايش داده نخواهند شد . يكی ديگر از مكان هائی كه با استفاده از آن می توان از وجود چنين برنامه هائی آگاهی يافت ، بررسی كليد های ريجستری زير می باشد :

HKEY_LOCAL_MACHINE/ Software/ Microsoft/ Windows/CurrentV ersion/Run
 
HKEY_LOCAL_MACHINE/ Software/ Microsoft/ Windows/CurrentV ersion/RunOnce
 

 

با اجرای برنامه msconfig.exe و مشاهده Startup Tab می توان از وضعيت برنامه هائی كه در زمان راه اندازی سيستم بطور اتوماتيك اجراء می شوند نيز آگاهی يافت .

مسائل مربوط به سيستم فايل
برخی از سيستم فايل ها دارای عملكردی قابل قبول تر در زمان كار با پارتيشن های بزرگ نسبت به ساير سيستم فايل ها می باشند . در ويندوز به منظور افزايش كارآئی سيستم توصيه شده است كه از سيستم فايل NTFS استفاده گردد . كارآئی سيستم فايل ، با اندازه و تعداد كلاستر موجود در يك ديسك ارتباط مستقيم دارد . در صورتی كه از سيستم فايل NTFS در ارتباط با يك هارد 60 گيگابايتی كه اندازه كلاستر آن 512 بايت در نظر گرفته شده است ،‌استفاده شده باشد كارآئی آن كاهش پيدا خواهد كرد چراكه در چنين مواردی تعداد بسيار زيادی كلاستر بر روی ديسك ايجاد خواهد شد كه سيستم فايل می بايست آنها را مديريت نمايد ( اختصاص ، آزادسازی ، رديابی ، جستجو ) . مديريت كلاسترهای موجود بر روی ديسك در صورت تكه تكه شدن فضای ذخيره سازی مشكلات مضاعفی را ايجاد می نمايد .
به منظور حل مسائل فوق می توان از روش های متعددی استفاده نمود . استفاده از كلاسترهائی با ظرفيت بيشتر يك نمونه در اين زمنيه است . بدين ترتيب ، ذخيره و بازيابی يك فايل با سرعتی بيشتر انجام خواهد شد . با اين كه استفاده از كلاسترهائی با ظرفيت بالا ، تعداد كلاسترهای موجود بر روی رسانه ذخيره سازی را كاهش خواهد داد ولی با توجه به ابن كه معيار اختصاص فضاء به فايل ها بر اساس كلاستر می باشد ،‌همواره اين احتمال وجود خواهد داشت كه درصد زيادی از فضای ذخيره سازی بلااستفاده باقی بماند، خصوصا" در مواردی كه فايل هائ‍ی با ظرفيت اندك ايجاد شده باشد .
بررسی و تجديد نظر در برخی مقادير ريجستری می تواند در كيفيت ارائه خدمات سيستم فايل تاثير مستقيمی را به دنبال باشد .

پيكربندی و تنظيمات NtfsDisable8dot3Nam eCreation : اطلاعات مربوطه در كليد ريجستری زير ذخيره شده است و زمانی كه مقدار آن صفر در نظر گرفته شود، سيستم فايل از توليد اسامی فايل تابع قانون 3 . 8 به منظور سازگاری با نسخه های پيشين ، پيشگيری می نمايد . در صورت عدم ضرورت استفاده از اسامی فايل قديمی ، می توان با پيشگيری از ايجاد آنها كارآئی سيستم فايل NTFS را بهبود بخشيد .

HKEY_LOCAL_MACHINE/ SYSTEM/CurrentCo ntrolSet/ Control/Filesyst em

 

پيكربندی و تنظيمات NtfsDisableLastAcce ss : اطلاعات مربوطه در كليد ريجستری زير ذخيره شده است و زمانی كه مقدار اين ريجستری كه يك REG_DWORD است ، يك در نظر گرفته شود ، سيستم فايل NTFS پس از مشاهده فايل ها و دايركتوری ها ، تاريخ و زمان آنها را بهنگام نخواهد كرد . در صورت باز كردن و اعمال تغييرات در يك فايل از سياست فوق تبعيت نخواهد شد و زمان و تاريخ دستيابی به فايل بهنگام می گردد .

HKEY_LOCAL_MACHINE/ SYSTEM/CurrentCo ntrolSet/ Control/Filesyst em

 

در صورتی كه از سيستم فايل NTFS استفاده نمی گردد، می توان با انتقال فايل ها و يا فولدرها به خارج از فهرست ريشه ، وضعيت سيستم را بهبود بخشيد . كاربران معمولا" دايركتورهای ريشه را به عنوان مكان پيش فرض برای ذخيره فايل ها در نظر می گيرند. حتی المقدور می بايست فايل ها و يا فولدرها را در مكانی غير از فهرست ريشه ذخيره نمود . بدين ترتيب كارآئی سيستم بطرز محسوسی بهبود پيدا می نمايد .

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 اسفند1385ساعت 23:12  توسط شیوا  | 

کدهای مخرب مربوط به سومین آسیب پذیری MS Word منتشر شد

 

 

کدهای مخرب مربوط به سومین آسیب پذیری کشف شده در نرم افزار Microsoft Word به منظور بازکردن چشمان کاربران و طراحان این نرم افزار مشهور در اینترنت منتشر شد. این کدها که در سایت Milw0rm.com ارائه شده است شامل یک فایل متنی‌ ساده می‌ باشد که با اجرای آن کدهای مخرب موجود در این فایل فعال خواهند شد.
این مساله در حالی‌ صورت می‌ گیرد که هنوز مایکروسافت به طور رسمی‌ در مورد این آسیب پذیری اطلاعاتی‌ ارائه نکرده است و از طرف دیگر تیم اضطراری مسائل مربوط به کامپیوتر آمریکا (US-CERT) این آسیب پذیری را تائید و اعلام کرد که با تغییر در ساختار فایل می‌ توان کدهایی‌ را برای از کار انداختن سرویس های ویندوز به کار برد.
این تیم اعلام کرد : " اطلاعات موجود در Word باعث ایجاد آدرسی‌ در حافظه جهت اجرای فرامین خاص و معمول می‌ شود که فرد مهاجم با تغییر ساختار فایل ها می‌ تواند این آدرس را تغییر دهد و حافظه را به آن صورتی‌ که می‌خواهد تنظیم کند ".
در برخی‌ موارد برای اجرای این فایل، فرد مهاجم اقدام به تشویق و متقاعد کردن کاربر به بازکردن فایل مخرب می‌ کند. با انتشار این کدهای مخرب به صورت عمومی‌، شرکت های امنیتی‌ به کاربران هشدار می‌ دهند تا دقت لازم را به هنگام بازکردن فایل های متنی‌ داشته باشند و از بازکردن فایل های ناشنساس جدا خودداری کنند

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 10 دی1385ساعت 16:32  توسط شیوا  | 

آموزش ارتباط دو کامپیوتر

 

در این مبحث به آموزش ارتباط دو کامپیوتر که ترجیحا سیستم عامل ویندوز XP را دارند خواهیم پرداخت. در این ارتباط ما از Incoming Dial-Up Connection استفاده می کنیم. یقینا این تنها روش برای ارتباط میان دو سیستم نیست. شما می توانید از کابل link موازی یا سریال، USB، یا حتی تکنولوژی بی سیم مادون قرمز موسوم به Infrared و یا Bluetooth برای ارتباط، استفاده کنید. که در پست های آتی به آن ها پرداخته خواهد شد.

آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که خواسته باشید از بیرون از منزل مثلا در اداره به کامپیوتر شخصی خود دسترسی داشته باشید یا حتی برعکس؟ یا مثلا سایتی را طراحی کرده اید و اکنون می خواهید در یک زمان معین بدون انتقال آن به اینترنت، سرعت بارگذاری صفحات آن را به صاحب کار نشان دهید؟ یا از اینترنت دایمی اداره تان استفاده کنید؟ ( که خیلی ها رو دیدم همین کار رو انجام می دن و کلی ذوق می کنند ). یا به طور کلی تر از منابع متصل به سیستم مانند چاپگر یا اسکنر استفاده کنید؟

قبل از این که استارت کار را بزنیم توجه کنید که ویندوز XP در یک زمان از یک اتصال تلفنی و نه بیشتر استفاده می کند. اگر تعداد بیشتری سیستم را می خواهید از این طریق به هم وصل کنید باید سراغ Windows 2000 Server و یاWindows.Net Server 2003 را بگیرید. زیرا این ویندوزها هیچ محدودیتی ندارند و حتی به مراتب کار با آن ها جالب تر است.

بهتر است که بدانید در این وضعیت سرعت انتقال داده ها ما بین 28.8 تا Kbps 33.6 خواهد بود حتی اگر دو کامپیوتر از مودم های 56 Kbps استفاده کنند، چرا که برای سرعت بالاتر باید بین شرکت مخابرات و کامپیوتر سرور خط تلفن دیجیتال E1 و یا در خارج T1 کشیده شده باشد.

البته این عمل ضعف بسیار بالایی دارد و آن هم مسائل امنیتی است که از طریق ترفندهای مختلف قابل حل است. هنگامی که یک Dialup Server را تنظیم می کنید، بصورت پیش گزیده، توانایی استفاده از منابع به اشتراک گذاشته شده تمام شبکه نیز داده می شود، و این موضوع هر چند جالب و مفید است اما می تواند بسیار خطرناک نیز باشد. البته تنها کاربرانی می توانند به یک کامپیوتر Dialup Server متصل شوند که برایشان سطح دسترسی تعریف شده باشد. اما چنان چه اسم و رمز کاربری تصادفا یا عمدا در اختیار یک فرد مشکل دار و با نیت سوء قرار گیرد، قطعا همه شبکه در خطر خواهد بود.

ضمنا سیستم فایل NTFS و تنظیم صحیح حق دسترسی ها می تواند مفید باشد، اما کافی نیست. علاوه بر این که اگر از دیوار آتش استفاده می کنید، کاربرد Dialup Server باعث رد شدن آن خواهد شد و هکرها به راحتی می توانند آن را دور بزنند و به شبکه نفوذ و اعمال خویش را تحقق بخشند. بنابراین در استفاده از آن دقت کنید و در شبکه های وسیع حتی الامکان از انجام آن خودداری کنید.

اما تنظیم سرور و استفاده از باز شماره گیری (Callback): به عنوان یک اصل بدیهی ابتدا از تنظیمات مودمتان و درستی کارکرد آن مطمئن شوید. سپس مراحل زیر را به دقت طی کنید:

1) با یک حساب دارای سطح دسترسی مدیر ( Administrator) وارد ویندوز شوید.
2) به قسمت Network Connections بروید ( به کنترل پانل و از آنجا Network Connections را انتخاب کنید).
3) بر روی Create a new connection که در پانل سمت چپ واقع شده است، کلیک کنید. پنجره اولی که باز می شود برای خوش آمد گویی و معرفی است، کلید Next را بفشارید.
4) در پنجره بعدی که مطابق شکل زیر است گزینه ی آخر یعنی Set up an advanced connection را انتخاب کنید و Next را بفشارید.

Step 4

5) در پنجره بعد گزینه ی اول را انتخاب و مجددا کلیک Next را بفشارید.

Step 5

6) در پنجره بعد مودمی را که می خواهید به درخواست های اتصال پا سخگو باشد، انتخاب کنید. دقت کنید که بر اساس تاکید خود مایکروسافت هم تنها یک اتصال همزمان ممکن است. از طریق کلید Properties هم می توانید ویژگی های مودم انتخاب شده را تغییر دهید . پیشنهاد می شود آن ها را در همان حالت دیفالت یا پیش فرض نگه دارید و با فشردن کلید Next به مرحله ی بعدی بروید.

Step 6

7) در پنجره بعدی باید معلوم کنید که آیا می خواهید VPN -Virtual Private Network را پشتیبانی کنید؟ بهتر است همان حالت دیفالت که No می باشد را انتخاب و به پنجره بعدی بروید.

8) در این پنجره فهرست کاربران ویندوز نمایش داده می شود. می توانید از طریق فشردن کلید Add یک حساب کاربری در ان سیستم برای خود ایجاد کنید . پس از پر کردن فیلدهای کادر New User کلید Ok را بفشارید، هم اکنون حساب کاربرای شما ایجاد شده و در لیست قرار گرفته است به کمک کلید Properties می توانید رمزعبور کاربر را تغییر دهید . اما تب Callback که در این پنجره قرار گرفته برای چیست؟ همان گونه که از اسم آن پیداست اگر شما بازشماره گیری را فعال کنید، پس از اتصال شماره گیرنده به کامپیوتر و بررسی درستی اجازه ورود، ارتباط قطع می شود و Dialup Server با شماره هایی که از شماره گیرنده دریافت کرده است و یا شما تعیین کرده اید، تماس خواهد گرفت.

Step 8

در این تب سه گزینه رادیویی وجود دارد اولی Do not allow callback که این امکان را غیر فعال می کند و بصورت دیفالت انتخاب شده است. دومی Allow the caller to set the callback number که اگر آن را انتخاب کنید پس از ارتباط پنجره ای ظاهر خواهد شد که تقاضای شماره تلفن می کند. این در مواقعی مفید است که بخواهید هزینه تماس بر عهده Dialup Server باشد.

گزینه سوم یعنی Allow use the following callback number نیز به شما این امکان را می دهد که از قبل شماره را مشخص کنید که از نظر امنیتی اهمیت دارد. در این حالت فقط از یکجا و با یک شماره تلفن می توان تماس گرفت و نه از جای دیگر.

9) در پنجره بعدی گزینه های مربوط به شبکه نشان داده می شود. برای غیر فعال کردن امکان دسترسی به شبکه محلی، بر روی گزینه ی Internet Protocol - TCP/IP دو بار کلیک کنید و در پنجره ای که ظاهر می شود، گزینه Allow Callers to access my local area network را غیر فعال کنید. اگر از برنامه هایی استفاده می کنید که نیاز به دانستن شماره IP کامپیوتر مقابل دارند، مانند بازی های تحت شبکه و یا برنامه VNC می توانید در قسمت TCP/IP شماره IP مشخصی را برای کامپیوتر متصل شده تعیین کنید. در غیر اینصورت شماره به وسیله DHCP برنامه به صورت خودکار داده می شود.

Step 9

10) در این مرحله کار به اتمام می رسد و با فشار کلید Finish می توانید حاصل کار خود را که ایجاد یه Incoming ساده است در قسمت Network Connections ببینید.

حال شما به سراغ سیستم دیگر بروید و همان گونه که یک کانکشن دیال آپ برای اتصال به اینترت و آی اس پی تان در قبل می ساخته اید، ایجاد کنید. اینبار به جای کلمه عبور و اسم رمز مقادیر قبلی را که در بند 8 ذکر شد وارد کنید و بجای تلفن، شماره تلفن Dialup Server را.

توجه! توجه! اگر پس از اتمام مراحل کار, مودم شما به تماس ها پاسخ نمی دهد به قسمت Properties مودمتان واز آنجا به تب Advanced بروید و در کادر Extra Initialization commands عبارت ats0=x را وارد کنید که در آن x بیانگر تعداد زنگ هایی است که پس از آن مودم به تلفن پاسخ می دهد . برای مثال ats0=1 پس از یک زنگ به تلفن پاسخ می دهد .

Extra Initialization commands
 
+ نوشته شده در  یکشنبه 3 دی1385ساعت 21:0  توسط شیوا  | 

آموزش پارتیشن بندی هارد دیسک ( FDisk )

 


همان طور که می دانید، یک هارد دیسک نو در ابتدا، دارای هیچ گونه پارتیشنی نمی باشد و یا به اصطلاح می گویند که هارددیسک (خام) می باشد. برای پارتیشن بندی یک هارد دیسک خام، نرم افزارهای متفاوتی وجود دارد. اما یکی از ایده آل ترین آنها، برنامه معروف
FDISK می باشد. قبل از شروع بحث پارتیشن بندی، می بایست یک درک کلی از یک هارد دیسک داشته باشید. به طور کلی اکثریت هارددیسکهای پارتیشن بندی شده، دارای یک پارتیشن اولیه Primary Partition یک پارتیشن افزوده شده Extended Partition و درایوهای منطقی Logical Drives که درون پارتیشن Extended قرار دارند، می باشد.

اجرا کردن برنامه
FDISK

برای اجرای برنامه
FDISK ، به یک دیسکت Startup ویندوز 98 یا ME احتیاج دارید. بدین ترتیب که به وسیله دیسکت، بوت (Boot ) شده تا کامپیوتر در محیط داس (DOS ) بالا بیاید. پس از بوت شدن کامپیوتر به وسیله دیسک Startup، عبارت FDISK را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا به محیط برنامه FDISK وارد شوید.

شروع کار با
FDISK

بعد از اجرا کردن
FDISK ، صفحه ای نمایان می شود که حاوی یک پیام طولانی می باشد. در انتهای این پیام، سوال زیر پرسیده شده است:

(Do you wish to enable large disk support (Y/N?





در این صفحه، حرف
Y را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا به منوی اصلی برنامه FDISK بروید.


منوی اصلی برنامه
FDISK

منوی اصلی برنامه
FDISK ، شامل گزینه های زیر می باشد:

Current fixed disk drive: 1

Choose one of the following :

1. Create DOS partition or logical DOS Drive

2. Set active partition

3.  Delete partition of Logical DOS Drive

4.  Display partition information

Enter choice : [1]



ایجاد پارتیشن
Primary

برای ایجاد کردن این پارتیشن، در منوی اصلی برنامه، عدد 1 را وارد کرده و کلید
Enter را فشار دهید تا گزینه های زیر نمایان شود:


1. Create Primary DOS Partition

2.  Create Extended DOS Partition

3. Create Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition

Enter Choice: [1]




سپس دوباره عدد 1 را وارد کرده و کلید
Enter را فشار دهید. با انجام این کار و پس از گذشت مدت زمانی، پیغام زیر به نمایش در می آید:

Do you wish to use the maximum available size for a Primary DOS Partition and make the partition active (Y/N)? [Y]



این سوال به شما می گوید که آیا مایل هستید تمام فضای هارددیسک را به پارتیشن
Primary اختصاص داده و آن را فعال ( Active) نمایید؟ مسلم است که همچین کاری برای یک هارددیسک با ظرفیت 40 GB و یا بیشتر، غیر معقول است. پس حرف N را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا پیغام زیر نمایان شود:

Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

Maximum space available for partition is 38090 Mbytes (100%)

Enter partition size in Mbytes or percent of disk space (%) to create a Primary DOS Partition: [38090]




حال در اینجا، می بایست مقدار فضایی را که می خواهید به پارتیشن
Primary خود اختصاص دهید را بر حسب مگابایت و یا درصد وارد کنید. بعد از وارد کردن مقدار مورد نظر خود، کلید Enter را فشار دهید. پس از ساخته شدن پارتیشن Primary، کلید ESC را بزنید تا به منوی اصلی برنامه بازگردید.

فعال کردن یک پارتیشن

پارتیشن فعال در واقع همان پارتیشنی است که فایلهای مورد نیاز برای بوت سیستم در آن وجود دارد. این پارتیشن معمولا همان پارتیشن
Primary که C نام دارد می باشد. برای فعال کردن پارتیشن Primary ساخته شده، در منوی اصلی برنامه، عدد 2 و سپس کلید Enter را فشار دهید. حال عدد (1 اگر که می خواهید پارتیشن C شما فعال شود) را وارد کرده و کلید Enter را فشار دهید تا پارتیشن C به عنوان پارتیشن فعال انتخاب شود. دکمه ESC را بزنید تا به منوی اصلی برنامه بازگردید.

ساخت پارتیشن
Extended

برای ساخت پارتیشن
Extended ، در منوی اصلی برنامه، عدد 1 و سپس کلید Enter را فشار دهید. در صفجه ظاهر شده، عدد 2 و سپس کلید Enter را فشار دهید تا پیغامی همانند پیغام زیر نمایان شود:

Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

Maximum space availabe for partition is 20180 Mbytes (53%)

Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create an Extended DOS Partition: [20180]




چنان چه می خواهید مابقی فضای هارددیسک باقیمانده را نیز پارتیشن بندی کنید، در این صفحه کلید
Enter را فشار دهید. درین صورت، تمامی فضای باقیمانده به صورت پارتیشن Extended در خواهد آمد و دیگر، هیچ فضای خامی، درون هارددیسک باقی نخواهد ماند. پس از ساخته شدن پارتیشن Extended، کلید ESC را فشار دهید.

ساخت درایوهای منطقی

پس از اینکه پارتیشن
Extended ساخته شد و شما کلید ESC را فشار دادید، FDISK به شما می گوید که هیچ درایو منطقی ساخته نشده است و پیغام زیر را نمایش می دهد:

Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

Maximum space available for logical drive is 20180 Mbytes (100%)

Enter logical drive size in Mbyte or percent of disk space (%): [20180]



حال می توانید درایوهای منطقی خود را بسازید. بدین منظور، حجم درایوهای منطقی خود را وارد کرده و کلید
Enter را فشار دهید.

حذف پارتیشنها از هارددیسک

برای حذف کردن پارتیشنهای ساخته شده در یک هارددیسک، ابتدا می بایست درایوهای منطقی، سپس پارتیشن
Extended و در نهایت پارتیشن Primary را حذف نمود. برای حذف درایوهای منطقی از یک هارددیسک، در منوی اصلی برنامه FDISK، عدد 3 و سپس کلید Enter را فشار دهید تا منوی زیر نمایان شود:


1. Delete Primary DOS Partition

2. Delete Extended DOS Partition

3. Delete Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition

4. Delete Non-DOS Partition




در این منو، عدد 3 را تایپ کرده و کلید
Enter را فشار دهید تا صفحه ای نمایان شود. در این صفحه، لیستی از درایوهای منطقی به همراه نام آنها، به نمایش در آمده است و در انتهای این صفحه، پیغام زیر نوشته شده است:


Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

WARNING! Data in a deleted Logical DOS Drive will be lost .

What drive do you want to delete? [ ]



در این صفحه، حرف درایو منطقی ای که می خواهید آن را پاک نمایید، وارد کنید (به عنوان مثال (
E سپس کلید Enter را فشار دهید. حال برنامه FDISK از شما، نام پارتیشن ( Lable) را می خواهد. نام پارتیشن را وارد کرده و کلید Enter را فشار دهید. در این لحظه، FDISK از شما سوالی مبنی بر اینکه آیا می خواهید پارتیشن را پاک نمایید یا خیر، می پرسد. حرف Y را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید تا درایو منطقی مورد نظر شما پاک شود. پس از پاک کردن تمامی درایوهای منطقی، نوبت به پاک کردن پارتیشن Extended می رسد. برای پاک کردن پارتیشن Extended، در منوی اصلی برنامه FDISK، عدد 3 را تایپ کرده و کلید Enter را فشار دهید. سپس عدد 2 را تایپ کنید و کلید Enter را فشار دهید تا پیغام زیر نمایان شود:


Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

WARNING! Data in the Extended DOS Partition will be lost .

Do you wish to continue (Y/N)? [N]



در این صفحه، حرف
Y را تایپ کرده و سپس کلید Enter را فشار دهید تا پارتیشن Extended پاک شود.

خب این هم آموزش کامل پارتیشن بندی امیدوارم که فرمت و کارهای دیگر را بلد باشید اما اگر خواستید باز هم در بخش نظرات بنویسید من در خدمتم و آن را هم آموزش می دهم البته یک کم اشاره می کنم که فرمان زیر مخصوص فرمت درایو سی می باشد.

Format c:/s



بعد از کلمه فرمت یک فاصله باید قرار دهید و اگر هم خواستید جای سی درایوهای دیگری را می توانید جایگزین کنید مانند فلاپی درایو و البته بهتر است موقع نصب ویندوز شما اگر دارای 3 درایو هستید فقط سی را فورمت کنید و بقیه درایوها را در محیط ویندوز فومت و قابل استفاده کنید چون شما گزینه کوییک را هم دارید و سرعت و راحتی کار هم کاملا مشهود می باشد.

یک نکته مهم هم این است که شاید شما هارد را فرمت کردید و خواستید ویندوز نصب کنید اما نشد شما باید با همین پارتیشن ها بازی کنید و در اصل یک بار پاک و دوباره بسازید تا اوپراتینگ سیستم فایلز شما کاملا مصدود شوند تا مراحل نصب به اتمام برسد.

+ نوشته شده در  یکشنبه 3 دی1385ساعت 20:32  توسط شیوا  | 

درایو مجازی


 

هنگامی که صحبت از درایو مجازی می شود، ذهن بسیاری از کاربران به سمت نرم افزارهای خاصی می رود که قابلیت ساخت یک درایو مجازی را دارند. اما در حقیقت نیازی به تهیه و نصب این چنین نرم افزارهایی نیست. کمی صبر و حوصله و بی تردید دقت، می تواند یاورشما در ایجاد این چنین درایوی در محیط ویندوز باشد. شاید نتوان قابلیت های ویژه ایی که سری نرم افزارهای فوق در ساخت درایو مجازی بکار می برند را ایجاد کرد، اما ساخت یک درایو مجازی آن هم بدون نرم افزار، خالی از جذابیت نخواهد بود.

قبل از شروع عملیات لازم است ذکر کنم ایجاد چنین درایوهایی هیچ ربطی به پارتیشن بندی هارد دیسک ندارد و سلامت سیستم عامل شما را به خطر نخواهد انداخت. بنابراین نگران از دست رفتن اطلاعات خود نباشید. ضمنا اگر خوشتان نیامد راهی برای از بین بردن درایو مجازی وجود دارد. تا انتهای این مقاله با ما باشید.

برای ساخت درایو مجازی در این آموزش از فایل های خود ویندوز کمک می گیریم. اینبار به سراغ فایل اجرایی Subst.exe می رویم. این فایل در پوشه system32 که در پوشه windows قرار گرفته موجود است. این فایل به همراه سیستم عامل داس ارائه شده و اجرای آن در حالت اولیه کار هیچ عکس العملی نشان نخواهد داد. کلمه Subst برگرفته از کلمه Substitution به معنای جایگزینی و علی البدلی است و در حقیقت برای جانشین کرد یک دایرکتوری به یک درایو بکار می رود.

به این معنی که با اجرای این دستور می توانید محتویات یک فولدر خاص را به یک درایو تبدیل کنید و آن را در My Computer نشان دهید. گاهی اوقات گشتن به دنبال پوشه ایی در میان انبوه فایل ها و فولدرهای در یک درایو خاص وقت گیر است. این کار می تواند این امر را تسهیل بخشد.

مسلما عملیاتی مانند کپی و کات فایل ها یا حتی نصب برنامه ها در درایو هایی که به این روش ایجاد می شوند مقدور خواهد بود اما در مورد عملیات سیستمی مانند فرمت یا اسکن دیسک امکان پذیر نیست. حال چگونه از این Subst استفاده کنیم؟

به Run یا Command Prompt ویندوز وارد شوید ( توضیح: Run در خود منوی استارت ویندوز موجود است و همچنین برای ورود به Command Prompt در فیلد Run کلمه cmd را تایپ و اینتر کنید ) حال باید دستوری مطابق شکل زیر تایپ کنید (شکل کلی فرمان):

Subst NewDriveName: Folder Direction
فکر نکنم نیاز به توضیح چندانی باشه NewDriveName نام درایو جدیدی که قصد دارید ایجاد کنید. دقت کنید که این نام مشابه نام درایوهای موجود نباشه و Folder Direction مسیر پوشه ایی که قصد دارید اون رو به صورت درایو مجازی در بیارید. برای نمونه، مثال های زیر درایوهایی با نام K و L ایجاد خواهند کرد. درایو K جایگزینی برای محتویات پوشه C:\part و درایو L جایگزینی برای مسیر C:\ Program Files\Adobe .
Subst K: C:\partSubst L: C:\ Program Files\Adobe


توجه! مدت دوام این درایو های مجازی بعد از ریستارت سیستم پایان می پذیرد و با یک بار ریستارت سیستم، دیگر این درایوها را نخواهید دید. برای جلوگیری از این امر چندین راه وجود دارد که بعلت کمی فرصت تنها یکی را شرح می دهیم.در سیستم عامل های Dos و Win9x ساده ترین راه ویرایش فایل Autoexec.bat خواهد بود. این فایل را در درایو C بیابید و خطوط مربوط به Subst را در آن تایپ کنید تا در هر بار ریستارت سیستم به تبع آن Subst ایجاد شود. در سیستم عامل های xp و 2000 بهترین و راحترین کار این است که یک فایل اجرایی با پسوند .bat یا همان BatchFile ایجاد کنیم و خود فایل یا Shortcut آنرا در استارتاپ سیستم قرار دهیم. یا می توانیم مسیر را در رجیستری ایجاد کنیم.

حال چگونه فایل اجرایی یا همان BatchFile را ایجاد کنیم. مسیر زیر را برای باز کردن یک صفحه notepad طی کنید:

Start \All Programs\Accessorie s\notepad
از منوی فایل Save as را انتخاب و در مسیری دلخواه فایل را با پسوند bat ذخیره کنید. حال به سراغ فایلی که ایجاد کرده اید بروید. بر روی آن راست کلیک و Edit را برگزینید و دستورات مربوط به Subst را در آن تایپ و فایل را ذخیره کنید. حال نوبت به مسیردهی این فایل در رجیستری می رسد. به رجیستری وارد شوید( در فیلد Run کلمه Regedit را تایپ کنید). مسیر زیر را طی کنید:HKEY_CURRENT_ USER\SOFTWARE\ Microsoft\ Windows\Current Version\Run

حال در بخش سمت راست محیط رجیستری راست کلیک کرده و پس از انتخاب گزینه New گزینه String Value را انتخاب سپس یک نام به ارزش ایجاد شده داده و با دابل کلیک بر روی آن در قسمت Value Date آدرس BatchFile را که در مرحله قبل ایجاد کرده اید، وارد کنید. بر روی ok کلیک و از رجیستری خارج شوید. اگر مراحل را درست طی کرده باشید این بار با ریستارت ویندوز درایوهای مجازی دوباره ایجاد خواهند شد.

حال اگر پشیمان شدید و قصد حذف درایو مجازی را داشتید طبق زیر عمل کنید:پس از پاک کردن دستورات اضافه شده در فایل Autoexec.bat در سیستم عامل های Dos و Win9x و یا پاک کردن Shortcut یا خود فایل bat از استارتاپ سیستم و یا پاک کردن ارزش رشته در رجیستری برای سیتم عامل های xp و 2000 سیستم را یک بار دیگر ریستارت کنید. اگر هم بخواهید این کار را بدون ریستارت انجام دهید کافیست در Run یا Command Prompt دستور زیر را تایپ کنید:

Subst NewDriveName: /d

که NewDriveName نام درایوی که قصد پاک کردن آن را دارید می باشد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 23 آذر1385ساعت 10:54  توسط شیوا  | 

مطالب قدیمی‌تر